Granaty ręczne


Rodzaje granatów ręcznych:


Przeciwpiechotne- o działaniu odłamkowym lub burzącym. Służą przede wszystkim do rażenia siły żywej, ale również do niszczenia i rażenia innych celów.

Zaczepne- zasięg skutecznego rażenia wynosi od 5 do 20m. Ma działanie głównie burzące i jest używany do niszczenia siły żywej. Ponieważ promień bezpieczeństwa granatu musi być mniejszy od zasięgu rzutu, jego korpus wykonuje się najczęściej z cienkiej blachy lub tworzywa sztucznego nie stosując żadnych odłamków.

Obronne- zasięg skutecznego rażenia wynosi od 100 do 200m. Ma działanie głównie odłamkowe. Służy do obrony uprzednio przygotowanej pozycji, i w związku z tym jest rzucany zza zasłony. Jego zasięg skutecznego rażenia może przewyższać siłę rzutu, a promień bezpieczeństwa może być nawet kilkakrotnie większy od zasięgu rzutu. Korpus granatu obronnego jest wykonany w postaci grubościennego odlewu stalowego lub żeliwnego, lub warstwy gotowych odłamków lub kulek o dużej masie zdolnych do rażenia celu z dużej odległości.

Uniwersalne- mają cechy granatów zaczepnych i obronnych. Korpus jest zwykle wykonany z tworzywa sztucznego (funkcja granatu zaczepnego). Aby uzyskać działanie odłamkowe (funkcja granatu obronnego) na jego korpus nakłada się koszulkę odłamkową. Mianem granatów uniwersalnych określa się również broń o tzw. kontrolowanej skuteczności rażenia. W ich korpusach z tworzywa sztucznego umieszcza się gotowe odłamki (najczęściej w postaci kulek) o jednakowych wymiarach i masach, co pozwala na w miarę dokładne określenie ich skuteczności. Dzięki temu promień bezpieczeństwa jest niewiele większy od zasięgu skutecznego rażenia.

Korpus granatów zaczepnych, obronnych i uniwersalnych wypełnia się materiałem wybuchowym (zwykle trotylem) i uzbraja w zapalniki czasowe, pirotechniczne, powodujące detonację materiału wybuchowego po 3-6s. od ich odbezpieczenia. Ze względu na mniejsze bezpieczeństwo stosunkowo rzadko są używane zapalniki uderzeniowe i uderzeniowo-czasowe.

Chemiczne- mają zwykle postać puszki z cienkiej blachy (rzadziej z tworzywa sztucznego) wypełnionej odpowiednią substancją chemiczną. Są uzbrojone w pirotechniczne zapalniki czasowe, przy czym spłonkę pobudzającą zastępuje się ładunkiem prochowym i często zmienia czas działania opóźniacza pirotechnicznego. Ze względu na rodzaj użytej substancji granaty te dzielą się na: dymne, zapalające, oświetlające, gazowe ze środkiem trującym.

Przeciwpancerne- służą do niszczenia celów opancerzonych. Są uzbrojone w zapalniki uderzeniowe i mają najczęściej korpusy z ładunkami kumulacyjnymi, stabilizatorami zapewniającymi odpowiednie ułożenie granatu przy uderzeniu w cel, oraz rękojeść ułatwiającą ich daleki i celny rzut. Ze względu na małą przemijalność pancerza, mały zasięg rzutu i dużą masę granaty przeciwpancerne straciły swoje znaczenie w uzbrojeniu współczesnej armii.

Ćwiczebne- służą do rzutów szkolno-bojowych i imitowania wybuchów. Ich gabaryty, masa, oraz czynności związane z obsługą są takie same jak w przypadku granatów bojowych. Granat ćwiczebny zawiera ładunek pirotechniczny, który podczas wybuchu wywołuje efekt wizualny i akustyczny taki jak przy wybuchu granatu bojowego, nie daje jednak działania rażącego.

Treningowe- służą do nauki rzutu. Wymiarami i wagą odpowiadają granatom bojowym, są jednak całkowicie pozbawione materiałów wybuchowych. Są więc całkowicie bezpieczne we wszystkich etapach użytkowania.

Szkolne- służą do nauki budowy i użytkowania. Nie zawierają materiałów wybuchowych i są całkowicie bezpieczne.

Zasady obchodzenia się z granatami ręcznymi:

Granaty ręczne nosi się w przeznaczonej do tego celu torbie, ładownicach na pasie lub w kieszeniach kamizelki taktycznej. Granaty przechowuje się w stanie rozbrojonym. Zapalniki powinne być trzymane oddzielnie, pozawijane osobno w papier lub szmatę. Należy je chronić przed wstrząsami, uderzeniami i innymi uszkodzeniami które mogą spowodować ich wybuch. Granaty należy chronić przed ogniem, silnym nagrzaniem, wilgocią i brudem.

Aby granat uzbroić, należy wykręcić korek zabezpieczający i wkręcić do oporu zapalnik w obsadę zapalnika w skorupie. Uzbrojony granat ujmuje się lewą ręką, palcami przyciska się spustową do skorupy granatu (aż do momentu rzutu), palcami lewej ręki odgina się wąsiki zawleczki i palcem wskazującym lewej ręki wyciąga się za kółko zawleczkę z kadłuba zapalnika. Po wykonaniu tych czynności granat rzuca się do celu.

Rozbrojenie granatu dopuszcza się jedynie wtedy, gdy zawleczka nie została wyciągnięta do końca z zapalnika. Po rozbrojeniu granatu zapalnik należy owinąć w papier, a tulejkę środkową w granacie zabezpieczyć przez wkręcenie korka.

Rzucanie granatem ręcznym:

Rzucanie granatów ręcznych polega na wykonaniu następujących czynności:
  1. przygotowanie do rzutu (uzbrojenie granatu, przyjęcie postawy do rzutu)
  2. rzut granatem lub jego ewentualne rozbrojenie

Rzut granatem można wykonać z dowolnej postawy, prawą lub lewą ręką. Należy je rzucać tak, aby padały jak najbliżej celu. Rzut powinien być stromy, aby granat padając przy celu nie odtoczył się od niego. Na poprawne wykonanie rzutu duży wpływ wywiera wystawienie prawej nogi do tyłu. Zbytnie przesunięcie jej w prawo powoduje zboczenie rzutu w lewo i odwrotnie. Przy rzucaniu granatem należy zgrać wszystkie mięśnie w celu osiągnięcia jak najlepszych rezultatów. Postawa do rzutu granatem powinna być dostosowana do terenu i zaistniałej sytuacji, jak najwygodniejsza do rzutu i zapewniająca rzucającemu możliwie najbezpieczniejszą odległość i zasłonę.

Budowa granatu ręcznego:

Granat ręczny odłamkowy składa się ze skorupy, ładunku kruszącego i zapalnika. Skorupa granatu służy do pomieszczenia ładunku kruszącego i zapalnika, a w granacie RG 42 także nawiniętej taśmy odłamkowej. Ładunek kruszący służy do rozerwania skorupy granatu. W granacie nieuzbrojonym jest on bezpieczny. Wybucha jedynie od detonacji spłonki pobudzającej zapalnika. Korek zabezpiecza obsadę i tulejkę środkową zapalnika przed zanieczyszczeniem. Korek wykręca się dopiero w momencie uzbrajania granatu.

Zapalnik typu UZRG składa się z trzech głównych części: urządzenia uderzeniowego (służy do zapalenia spłonki zapalającej), urządzenia zabezpieczającego (służy do utrzymania iglicy w napięciu), urządzenia zapalającego (służy do wywołania wybuchu ładunku kruszącego).



Granat wz. F1


Granat wz. RG42

WARSZAWA